سرزمین ابا واجدادی من یکی از شهرستانهای منطقه شمیرانات است این شهرستان دارای آب وهوای کوهستانی و بسیار زیباست و در هر فصلی از سال اوج زيبايي در آفريده خداوند نمایان است .
دور تادور اين شهرستان كوه ميباشد وشهر را همچون كودكي در آغوش دارند
اهالي اين منطقه مانند سایر بخشهای ایران در ماه محرم به عزاداری دراين ایام می پردازند وياد وخاطره سيد الشهدا را زنده نگه مي دارند .
از روز اول ماه محرم در حسينيه سيد اشهدا به روي مردم گشوده ميشد وتا پايان ماه نذورات ادامه دارد اين رسم از ساليان پيش مرسوم بوده وهمچنان نيز ادامه دارد .
حسينيه تالار بزرگي داشت كه جلوي آن حياطي بسيار بزرگ با سقف بلند شيرواني قرارداشت همه ساله تغييرات وتعميرات كوچكي در آن انجام ميشد طوريكه تا همين چند سال پيش پابرجا بود

سالهاي پيش يعني زماني كه ما هنوز پا به عرصه گيتي نذاشته بوديم ودوره پدربزرگها ومادر بزرگها بود عزاداري در اين خطه بيشتر به صورت تعزيه خواني انجام ميشد كه خود اهالي آنرا در تالار حسينيه اجرا ميكردند ودر روزهاي عاشورا وتاسوعا جمعيت زيادي از شهركهاي اطراف براي تماشاي تعزيه به اين منطقه مي آمدند

يادم مياد چندين سال پيش به همراه مادر براي روزهاي عاشورا وتاسوعا رفته بوديم آنجا ،شب عاشورا خيلي ها نذر داشتند وشب را در حسينيه مي مانند ،آن شب من هم به اتفاق مادر شب را درحسينيه مانديم ،البته من خوابيدم ولي بزرگترها همچنان بيدار بودند .
نيمه هاي شب از سروصدا بيدار شدم هيچكس توي تالار نبود به سمت حياط رفتم وديدم چند برابر جمعيتي كه شب قبل توي حسينيه مانده بودند توي حياط جمع شده اند ومشغول مهيا كردن صبحانه وريختن آش شله قلمكار توي پياله هاي يك نفره هستند ،تازه آنموقع بود كه متوجه شدم نصف شب نيست بلكه صبح خيلي زوده روز عاشوراست

امروزه جاي آن حسينيه قديمي يك ساختمان مدرن سه طبقه به ترتيب براي ناهارخوري،آقايون وخانمها قرار گرفته .از مراسم تعزيه خواني هم سالهاست كه خبري نيست .دسته عزادران تنها در روز عاشورا توي خيابون حركت ميكنه يك نفر علمدار جلوي صف بعد بزرگان وريش سفيدان محل كه سينه مي زنند وپس از جوانها كه زنجير زنان دسته عزادران را همراهي مي كنند.