امروز صبح وقتی صدای زنگ تلفن بلندد شد از خواب بیدارشدم و توی رختخواب نشستم،
چند لحظه ای گیج بودم و نمی دانستم چه جوری میشه صدای زنگ آنرا بست، بالاخره بعد از گذشت چند ثانیه به خودم اومدم وصداش را قطع کردم، ساعت 6:15 بود.

این تلفن بیچاره هرروز زنگ میزند و من هر روز بعد از قطع کردن صداش دوباره می خوابم از رو هم نمی روم، هر روز زنگ و هر روز قطع کردن وخوابیدن!

ولی امروز بعد از قطع کردن زنگ، بلند شدم بعد از مدتها صدای آشنای گنجشکهایی را شنیدم که صبح های زود لابه لای برگهای دیوار خونه همسایه بی وقفه میخوانند، بنظرم آوازشون خیلی زیبا ودلچسب بود و همان اول صبحی کلی لذت بردم، صدایی که چند ماهی نشنیده بودم ودلم براش تنگ شده بود !

تصمیم گرفتم مثل انسانهای نیک صبحانه بخورم (ادای آدم حسابیها را دربیاورم) خلاصه بعد از خوردن صبحانه حاضرشدم وساعت 6:55 از خونه بیرون زدم، به این امید که امروز از همه روزها زودتر برسم ولی چشمتون روز بد نبیند، ماشینی گیرم آمد که انگار راننده اش همین امروز صبح با اتوبوس به تهران رسیده بود مسیر را که اصلا بلد نبود، از رانندگیش هم که هر چی بگم کم هست، پس بهتره چیزی نگویم خودتون حدس بزنید!

آنجاهایی که باید گاز میداد و سریع رد میشد ماشین خاموش میکرد آنجاهایی که باید به چپ می پیچید براست میرفت خلاصه مطلب اینکه الان که زنده ام وسکته نکرده ام باید برم خداروشکر کنم فقط بدانید امروز دیرتر از همیشه رسیدم و کلی کلافه بودم .
با این حساب بهتره صبح ها یک ساعت بیشتر بخوابم که وقتی دیر میرسم انقدر حرص نخورده باشم. البته بعد از گذشت یکی دوساعت از عصبانیتم کم شد، و وقتی ماجرا را برای دوستان تعریف می کردم خودمم کلی خندیدم .

حدودا دوسه هفته ای هست که محل کارما به جای دیگه ای منتقل شده بازهم به ضررمن چون از خونه دورتر شدم وصبحها دیرتر میرسم، انجا اولین طبقه بودیم واینجا تقریبا جزءآخرین طبقات هستیم ریئس جان هم دیگر مسئولیت بخش مارا ندارند وقراره رئیس جدیدی برای بخش انتخاب شود ،روزهایی که همه در تب وتاب جابجا شدن بودند اکثرا همکاران نمی توانستند کاری انجام بدهند درنتیجه بیکار بودند ولی از آنجایی که من باید مستثنی از همگان باشم توی همان چند روز مجبور بودم گزارشاتی را بنا به دلایل ویژه آب وهوای کشور تهیه کنم !

**************

سال 84 داره کوله بارش را جمع میکند تا به خانه ابدیش یعنی تاریخ بره وبرای همیشه آنجا بماند توی ذهن ما هم روزهای آخرسال یکی پس از دیگری به مخزن خاطرات ریخته میشود. امسال خیلی سریعتر وزودتر از آنی که فکر میکردم گذشت بهتره نگم چطوری، ولی نیمه اول سال با تلخی و بدی گذشت و تا قبل از آشنایی با سهراب عزیز که جزء بهترین خاطرات زندگیم هست، جز گذراندن روزهای کسل کننده چیز دیگر ای نبود .
به روزهای رفته سال 84 که نگاه میکنم می بینم به آخرهای سال رسیدم و چقدر کارهای عقب افتاده دارم که باید انجام میدادم و هنوز انجام ندادم.
همین الان یک لیست بلند بالا همراه دارم که هرروز با خودم میبرم و می آورم، هیچ کاری از لیست کم نمیشود، فقط فرصت میکنم کارهای که هر روز پیش میادا نجام بدهم، البته بهتره شما بدانید که من کلی تنبلم واز طرفی بیشتر کارهام باید در روزهای غیر تعطیل و در وقت اداری انجام شود و برخی از کارهارا هم دوست دارم یک همراه داشته باشم که توی این روزها پیدا کردن یک پا کار ساده ای نیست و هرپایی هم مطلوب نیست !(قابل توجه بعضیها)

هفته گذشته یک روز مرخصی گرفتم که به این کارها برسم ولی شب همان روز حالم بد شد و دو روز مریض شدم و توی خونه ماندم !
امیدوارم سالی که در پیش رو داریم سالی سرشار از شادی وسلامتی برای همه دوستان وعزیزان باشد وبا تمام شدن امسال همه خاطرات بدش را کنار بگذاریم و با یاد خاطرات خوش آن هر روز لذت ببریم.

*************

برای تبریک سال نو خیلی زوده تبریکات بماند برای روزهای بعد...