سلام... حدوداً 21دقيقه.

ابي جان
چراغ اول را شما روشن كردي آقا!:)
چراغ خانه ات هميشه روشن.
فقط يك چيز ديگر هم صادقانه بگو! و آن اينكه اين زمان در ايران و براي اينترنت زمان زيادي به حساب مي ايد؟

سلام آقا سهراب...نوشته قبليتون رو هم خوندم .منتظرم تا آدرس اون وبلاگتون رو بدين وبدوم برم بخونم!!!پيگيريتون برام خيلي جالبه ولي بدونين خيلي وقتها آدم كارهايي رو كه انجام ميده بيشتر براي دل خودش تا كس ديگه اي !!!

سلام... اکانت من از دانشگاه است و مجاني! فقط پول تلفن است که آنهم چيزي نيست. البته فکر مي کنم اين زمان براي کساني که اکانت پولي دارند کمي زياد است. گر چه خودت مي داني گوش دادن به اين داستانها، شوق و ذوق مي خواهد و کساني که دوست دارند از اينجور حرفهاي لطيف بشنوند برايشان ارزشمند است و ارزشش را دارد.(البته نمي دانم صادقانه گفتم يا نه!)

ابي جان
از ديروز دارم فكر مي كنم اين كلمه "صادقانه" وسط سوال من چه مي كند؟!
باور كن نتونستم بفهمم چرا اين را نوشتم.
به هرحال ممنون از توضيحت.
يك چيزي را در مورد گوش دادن به اين نوع داستانها بگويم من وقتی به این چیزها گوش می کنم یک احساس خوبی نسبت به خودم پیدا می کنم! فکر می کنم چقدر خوب هست که من می تونم علاقه داشته باشم به این چیزها و در عین حال پیش خودم فکر می کنم، آدمهایی که گوش نمی دهند، نمی دانند که چه چیزی را از دست می دهند.
(حرفهام کاملا صادقانه بود آقا:-)

آمنه جان
حتما عزیز. در اولین فرصت آدرس آن وبلاگ را اینجا خواهم گذاشت.