یک زمانی در زند‌گی‌ام جمله‌ای را شنیدم و بسیار به آن فکر کردم، اما بدون نتیجه رهایش کردم.
شنیده بودم که پیشنهاد ازدواج به کسی که دوستش داری، در واقع پلهٔ اول درست کردن تابوتِ روابط عاشقانه است و خود ازدواج به خاک سپردن تمام چیزی است که اسمش ار عشق گذاشته بودی!
این روزها این جمله را بیشتر باور می‌کنم، هر چند که نه در این چند وقت اخیر ازدواج کرده ام! و نه اتفاق خاصی افتاده است، فقط احساس می کنم که عقلم نسبت به گذشته بهتر کار می کند و واقعیتها را راحتر می پذیرم!
باز هم از آدم های متاهل
آدم‌های ازدواج کرده، ظاهرا تمامی دق و دلی‌ها و شادی‌ها و خلاصه همه چیز خود را با یک عشق بازی به پایان می‌برند!( چیه؟ از کی تا حالا کلمهٔ سکس بار منفی خودش را از دست داده و آن را به کلمه عشق بازی سپرده؟)
هر وقت که دعوا می‌کنند حتما همان شب در تختخواب اتفاق‌های جالبی می‌افتد!
هر بار که زیاد شاد می‌شوند باز دچار همان حالت تختخواب می‌شوند.
هر بار که زیاد خسته هستند
هر بار که به یک مهمانی عروسی می روند
هر بار که به خاطر بچه ها با هم جر و بحث می کنند
حتی بعضی وقتها که هر دو بسیار غمگین می‌شوند هم بله!
تا اینجای موضع هیچ مشکلی از نظر من وجود ندارد، تنها سوالی که برای من باقی می ماند این است که چرا نمی شود اینکار خود را در یک حالت عادی، یعنی زمانی که نه شاد هستند، نه دعوا کرده‌اند و نه هیچ اتفاقی افتاده انجام بدهند؟
بیماری وبا در ایران!
خبر پخش شدن بیماری وبا در ایران بسیار نگران کننده است!
امورز در خبرهای بی بی سی خواندم که وزارت بهداشت از فروش سبزی های مختلف در بازار جلوگیری کرده و همین موضوع باعث شده است که ضرر و زیان بسیار زیادی به کشاورزان وارد شود!
ای بابا! مهمان آمد.
ادامه دارد..